علم ثابت کرده است:

«افراد دارای درآمد زیاد نگرانی‌های کمتری نسبت‌به افراد کم‌درآمد دارند.»

به زبانی دیگر:‌ علم بهتر است یا ثروت؟!

البته واضح و مبرهن است که «علم» بهتر است. «علم» کسب می‌کنیم که بیشتر قدر «پول» را بدانیم و بیشتر به ارزش آن پی ببریم؛ در عین حال داشتن «پول» راحتی خیال می‌آورد و تمامی دغدغه‌های ضروری زندگی را از میان برمی‌دارد؛ به عبارت دیگر، از نگرانی‌ها، غم و غصه‌ها و نداشتن‌ها می‌کاهد؛ اما علت کسب «علم» آن است که اگر روزی «پول» نباشد، بتوانیم چکه‌کردن سقف اتاقمان را تعمیر کنیم.

محمود و اشکان هر دو دارای فرزندند، هر دو شاغل و هم‌سن‌اند؛ اما اشکان دو برابر محمود درآمد مالی دارد!

درباره سؤال «علم بهتر است یا ثروت؟!» روان‌شناسان بار دیگر تحقیقاتی انجام داده‌اند. آن‌ها پس از پژوهش بر روی دوازده هزار فرد آمریکایی به این نتیجه رسیدند: «پول خوشبختی نمی‌آورد، اما نداشتن آن عامل مهم بدبختی است.»پول خوشبختی نمی‌آورد

اگر شما درآمد بیشتری داشته باشید، کمتر احساس بدبختی می‌کنید. حال سؤال دیگری مطرح می‌شود: «وقتی حساب بانکی پُر می‌تواند لحظات درد و رنج را در زندگی روزانه افراد کاهش دهد، ‌پس چگونه می‌گویند که پول خوشبختی نمی‌آورد؟!»

روان‌شناسان به این سؤال این‌گونه پاسخ داده‌اند:‌ «حوادث ناگوار در زندگی هر فردی پیش می‌آید؛ اما فردی که پول دارد، راحت‌تر می‌تواند از عهده بُحران پیش‌آمده برآید، سریع بر اوضاع مسلط شود و خود و خانواده‌اش را جمع و جور کند،‌ طوری که آبرو و هویت آنان حفظ شود؛ برای مثال، وقتی سقف اتاقش چکه می‌کند، بلافاصله تعمیرکار می‌آورد و آن را تعمیر می‌کند؛ اما کسی که پول ندارد، باید زیر آن سقف سوراخ‌شده چکه‌های باران را تحمل کند و خود و خانواده‌اش از سرما بلرزند.»

به زبان تخصصی‌تر:

به‌طور طبیعی و ناخودآگاه، افراد بی‌پول به‌سرعت کنترل اوضاع از دستشان خارج می‌شود و زندگی‌شان زودتر از فرد پولدار از هم می‌پاشد؛ مانند مواقع بحرانی و حوادث ‌پیش‌بینی‌نشده؛ حتی در شرایط عادی هم وضع به همین منوال است. فرد پولدار همیشه آسان‌تر سرش را بر بالین می‌گذارد و خوابی شیرین را تجربه می‌کند. در حالی که فرد بی‌پول به‌دلیل دغدغه‌های فکری و نگرانی‌های فراوان اصلاً خواب به چشمش نمی‌آید.

درنهایت، پس از تحقیقات گسترده و جمع‌آوری آمار و ارقام حداقل و حداکثر درآمد افراد، از سالانه زیر ۵۰۰۰ دلار تا بالای ۱۵۰۰۰ دلار آمریکا، روان‌شناسان به نتایجی عملی رسیدند: «هرقدر درآمد جزئی‌تر و پایین‌تر باشد، فرد به همان میزان احساس بدبختی، سردرگمی و سردرگریبانی بیشتری خواهد کرد و این نسبت درباره افراد بیکار یا افراد شاغل با شغلی بخور و نمیر نیز به همان میزان صدق خواهد کرد. همچنین از دیگر آسیب‌پذیرها می‌توان به موارد سن و سال، جنسیت و وضع تأهل فرد اشاره کرد؛ بنابراین:

«پول خوشبختی نمی‌آورد، اما نداشتن آن عامل مهم درد و رنج است. بنا بر این دیدگاه، دانش بهتر از دارایی است؛ زیرا دانش است که توان و دارایی به‌همراه می‌آورد، اما اگر پیشاپیش دارایی داشته باشید، ولی دانشی نداشته باشید، به‌سرعت تمام داشته‌هایتان را ‌از دست خواهید داد. البته در فرهنگ دینی ما نیز، پیش از تحقیقات گسترده دانشمندان و روان‌شناسان غربی و شرقی، جملات بسیار حکمت‌آمیزی در این زمینه بیان شده است؛ ازجمله: «آبروی مؤمن در این دنیا به مال او و در آخرت به اعمال اوست.»